Spasenović M. Života

Rodjen je avgusta 1871. godine u porodici Spasenović Miloja i Marice Mladenove iz Ostružnice, unuk Djurdja – Djure i Danice i praunuk Spasena rodonačelnika porodica Spasenović iz Žarkova.
1881. godine Života ostaje bez oca u desetoj godini. Majka Marica se preudaje za Iliju Joksimovića sa kojim dobija sina Jovicu –Jocu kasnijeg učesnika u balkanskim i I svetskom ratu od 1912. – 1918. godine. Života i Joca su se poštovali, voleli i brinuli o obe njihove porodice kao da su im oba roditelja ista.
Života je bio poseban i izuzetno vredan čovek. Bavio se zemljoradnjom, stočarstvom, voćarstvom i vinogradarstvom. Medju prvim meštanima Žarkova zasadio je vinograd na površini od 60 ari i proizvodio dobro vino i rakiju.
Bio je u Žarkovu jedan od najvećih proizvodjača mleka, koje su čezama prevozili i prodavali u Beogradu Životin sin Mijailo, unuci Djurdje, Dragoljub i Mihailo. Hranu za svoj stočni fond obezbedjivao je sa njiva koje je nasledio od oca i drugog većeg dela njiva koje je kupio pa time bio jedan od najimućnijih Žarkovaca. Nažalost urbanizacijom Beograda i Žarkova veliki deo Životine imovine je eksproprisan uz minimalne naknade, a neke parcele izuzete počevši od 1954.godine na Banovom brdu nisu ni do danas isplaćene.
Života je bio učesnik Balkanskog rata na Jedrenu 1912.-1913.godine.
Za kmeta Žarkova izabran je 1914.godine, a zatim, kao član Radikalne stranke, bio je predsednik Opštine Žarkova.
Kao član crkvenog odbora bio je blagajnik 1936.-38. godine pri izgradnji Crkve Vaznesenja Gospodnjeg u Žarkovu. Zbog zalagnja pri izgradnji crkve izabran je za doživotnog počasnog blagajnika crkvenog odbora. Na zapadnom zidu unutar crkve upisana su imena Živote i njegovog unuka Djure kao dobrotvora crkve. Kao utemeljivači crkve u Žarkovu na zapadnom zidu upisana su imena Životinog sina Mijaila, snaje Stanije, unuka, Djure, Dragoljuba i Mihaila. Prateći dedinu tradiciju pomaganja crkvi u Žarkovu Životin unuk Djura je u dva mandata bio predsednik crkvenog odbora.
Životini unuci Miroslav i Miloje stvorili su novu tradiciju porodice Živote Spasenovića da se u novom vremenu školuju pa su oni prvi pravnici u svojoj porodici, a ovu tradiciju školovanja nastavili su ostali potomci medju kojima sada ima lekara, pravnika, inženjera, prosvetnih radnika itd.
Dobri radnici su i dobri domaćini koji su poznati po gostoprimstvu koje su pokazivali na dane porodične slave Svetog Nikole, seoske preslave Spasovdana ili u dane svadbovanja bilo da je proslava u njihovoj porodici ili u nekoj rodjačkoj na kojoj su bili poznati kao podrumari a žene kao kuvarice.

Comments are closed.