Rođen 1950. a kao omladinski aktivista stigao do gradske "kuće". Bio je predsednik OKUD "Aca Joksimović", osnivač i predsednik teatra "Četvrti zid", glumac, scenarista, reditelj, predsednik mesne zajednice, pokretač i urednik časopisa "Žiža" 1970. (što je i danas) i jedan od osnivača i potpredsednik Saveza pisaca amatera Jugoslavije, urednik edicije "Zraci". Ilustrator udžbenika, kao diplomirani arhitekta Urbanističkog zavoda upućen na školovanje u američki IBM za kompjuterskog programera. Izrađuje programski paket "Džob 1" i promoviše ga u gradovima bivše Jugoslavije, a afirmaciju postiže i paketom programa za lingvo-estetske analize zasnovanih na svetlosnoj formuli Spasoja R. Vlajića.
Preuzima inicijativu Alesandra Spasića za osnivanje "Udruženje građana Žarkova" 1997. godine, i na čelu ovog udruženja ostaje do 2007.godine.
Piše poeziju, bavi se karikaturom i rebusima. Objavljuje radove iz arheologije, a u umetničkom ateljeu "Art-J" bavi se slikanjem, rezbarijom i ikonopisanjem, restauracijom i istoriografijom.
Ovaj tekst koji je prenet iz knjige "Žarkovo priča koja traje" bio bi pohvala svim veštinama uma i tela Jovana Savkovića da nije načinjena namerna greška kojom se Jovan predstavlja kao diplomirani arhitekta. I sam je u razgovoru sa mnogim Žarkovcima priznao da nije zavržio fakultet ali eto ostali autori pomenute knjige, Simić Milan-Ćumija i Predić Gordana su i pored njegovog "protivljenja" stavili ovu dezinformaciju u knjigu.
Poštovani čitaoci ovih redova sami procenite o čemu se ovde radi a Ivo Andrić u jednoj svojoj mudroj izreci u knjizi "Znakovi pored puta" kaže:
„...Jedan od znakova njihove slabosti, to je njihova potreba da se mere i upoređuju sa drugima...“ (Ivo Andrić).